با سپاس فراوان از آقای محمد امین وهابی
زمانی که بلایای طبیعی مانند سیل،زلزله،طوفان و ... به طور پی در پی در الموت(شاید در جاهای دیگر هم باشد) اتفاق بیفتد یا چند نفر پشت سر هم از دنیا بروند،مردم برای آنکه دفع بلا شود مراسمی به نام شیلان برگزار می کنند.
شیلان گرفتن به گونه ایست که مردم یک روستا یا یک منطقه با هم پولی جمع می کنند و با آن پول به مردم غذا(خرج) می دهند وبه اصطلاح می گویند :شیلان بیریم
یا
فلان روستا شیلان بِِیتیَن.
در فرهنگ فارسی دکتر محمد معین کلمه شیلان ۱.موقع صرف نهار و صلای طعام ۲.سفره امرا و بزرگان ۳.طعام معنی شده و معنی عبارت شیلان کشیدن را گستردن سفره طعام نوشته اند.
عکس : امیرحسین میرزایی
لین چیست ؟
لین یکی از وسایلی است که در شخم زدن زمین کشاورزی استفاده می شود.
لین برای اتصال جت* به گاو آهن و انتقال نیرو مورد استفاده قرار می گیرد.
این وسیله از چرم گاو ساخته می شود.
(به خاطر دیر کرد در به روز شدن وبلاگ پوزش می خواهم)
صبح روز یازدهم فروردین ماه بود که من همراه با پدر،پدربزرگ و مادربزرگم راهی جولادک شدیم تا هم در مراسم سالگرد زن دایی ماهرخ شرکت کنیم هم به دید و بازدید چند تن از نزدیکان برویم هم از اهالی روستا برای سفر به مکه و مدینه حلالیت بطلبیم.
چند دقیقه بعد از اینکه ما رسیدیم کربلایی علی کریمی هم که تازه از کربلا آمده بود همراه با خانواده وارد روستا شدند و مانند همیشه مردم خوب و صمیمی جولادک استقبال با شکوهی از زائرین کربلا کردند.
پس از آن به خانه پسردایی حشمت رفتیم - جناب آقای حشمت اله خیری مدیر وبلاگ دوهزار جولادک هستند -وبلاگ دوهزار جولادک از تیر ماه سال ۹۰ شروع به فعالیت کرده و در زمینه های مختلف فرهنگی،اجتماعی و ... مطالب ارزنده ای ارائه کرده است --،سفره ی هفت سین ساده و زیبایی چیده بودند.
در خانه ی پسردایی به جز عکس های خاطره انگیز از دایی عنایت اله و شهید میرزایی وسیله ای نظرم را جلب کرد.
نهاری که دختر دایی ها زحمت کشیده بودند درست کرده بودند خوراک لوبیا بود که واقعا در هوای عالی جولادک و بعد از راهی که از تهران آمده بودیم چسبید و بسیار خوشمزه بود.
بعد از نهار حاج آقا مسیح اله میرزایی چند دقیقه ای در مورد احترام به والدین صحبت کردند و چند داستان جالب برایمان تعریف کردند.
پس از استراحتی کوتاه از خانه پسردایی به سمت خانه عمه زیور خارج شدیم.
هوای جولادک هنوز سرد بود و گلها اجازه شکفتن پیدا نکرده بودند.البته سرمای هوا دلپذیر بود و طبیعت روستا زیبایی خاص خود را داشت.
وارد خانه عمه زیور و عمو مهدی شدیم. - حاج آقا مهدی وهابی و حاجیه خانم زیور میرزایی از بزرگان روستا هستند و هر دو از پیشگامان فعالیت های داوطلبانه برای روستا بوده و هستند چه در تهران و چه در الموت همچنین ایشان پدربزرگ و مادربزرگ علی خیری هستند -
علی خیری خواننده موسیقی پاپ کشورمان است که به زودی با انتشار آلبوم مجاز خود به طور رسمی وارد بازار موسیقی کشور می شود.علی خیری در تیتراژ پایانی چند فیلم سینمایی به عنوان خواننده هنرنمایی کرده است و آهنگی از او با نام "تا این حد" در بازار پخش شده است -- مانند همیشه با روی خوش به استقبال ما آمدند.عمه مشغول پذیرایی شدند.
صدای خش خش رادیو لا به لای صحبت ها شنیده می شد.انگار با وجود شبکه های رنگارنگ تلویزیونی هنوز رادیو در بعضی خانه ها جایگاهش را از دست نداده.پس عکسی هم از رادیوی عمو مهدی گرفتم.
کم کم همگی آماده شدیم تا برای مراسم یادبود زندایی ماهرخ به مسجد برویم.
ما قبل از آنکه به مسجد برویم سری هم به خانه ی کدخدا زدیم.
خانه کدخدا هرگز از میهمان خالی نیست و این نشانه بزرگواری و دست و دل بازی ایشان است.
آنجا عکسی را دیدم از(اگه اشتباه نکنم) نماز عید فطر که در یکی از پشت بام های جولادک برپا شده بوده است(!)
اگر در عکس دقت کنید بسیاری از اهالی روستاهای فیشان،آفتابدر،ترکان و جولادک را در آن خواهید یافت.
مراسم یادبود در مسجد آغاز شد.حاج آقا شیخ قربان کریمی در سخنرانی خود مطالبی در مورد مسائل روز جامعه و مطالبی در مورد مقام مادر بیان کردند.
بیرون از مسجد محمدامین را دیدم - جناب آقای محمدامین وهابی مدیر وبلاگ جولادک دوچرخه هستند - وبلاگ جولادک دوچرخه فعالیت خود را از بهمن ماه سال گذشته آغاز کرده و مطالب جالبی در مورد ورزش کوهنوردی و دوچرخه سواری و همچنین مطالبی در مورد منابع طبیعی جولادک ارائه کرده است -- با هم در مورد فعالیت های کانون جوانان جولادک صحبت کردیم.
بعد از مراسم کم کم شروع به خداحافظی کردن و حلالیت طلبیدن از اهالی صمیمی و مهربان جولادک کردیم و با بدرقه گرم جولادکی ها به تهران بازگشتیم تا برای سفر آماده شویم.
امیرحسین میرزایی
